Het afgelopen jaar is veruit een van de meest indrukwekkende en memorabele jaren, die ik heb meegemaakt in mijn leven. Het is het jaar geworden van gedenkwaardige besluiten en belevenissen. Gelukkig ook en jaar, waarin dierbaren, die heel dichtbij staan ons niet zijn ontnomen. Natuurlijk moet je afscheid nemen van mensen, dat is op mijn leeftijd onontbeerlijk. Ook een jaar, waarin contacten, die dun geworden waren, weer zijn aangehaald en dat is een warm gevoel. Heel belangrijk het afgelopen jaar zijn de volgende feiten geweest:

·       Intensief berokken geraken bij het begeleiden van een terminaal proces

·       Het schrijven van een soortement autobiografie, dat ik deze week in concept ook heb afgerond. Nu nog het lef om te publiceren

·       Het jaar, dat ik voor het eerst AOW krijg en de weef fout in deze wet

·       En natuurlijk mijn “Gastric Bypass”.

Het is allemaal niet niks, zoals het in de volkstaal heet. Over alle punten heb ik in diverse blogs al eens geschreven, ook de laatste maar daar over nu wat eer. Immers, deze week is het een half jaar geleden dat de operatie plaats vond.

Tijd om een tussen balans op te maken. Laten we beginnen met vast te stellen, dat op dit gebied op dit moment een heel gelukkig mens deze blog zit te schrijven. Na jarenlang tegen mijn angst gevochten te hebben, trok ik in februari de stoute schoenen aan en meldde me bij het NOK (Nederlandse Obesitas Kliniek) en toen kon ik niet meer terug. Binnen een maand werd ik gescreend en toe gelaten en kwam ik in de wereld van de dikkerds terecht. Dan ben je in een keer onder elkaar en wordt er rekening met je gehouden, zoals stoelen die bij opstaan niet om je achterste klemt.

De eerste les ws, dat bijna iedereen met een zwaar obesitas probleem wel een rugzakje heeft. Heb je dat niet, dan is er een specifiek lichamelijke oorzaak en anders, jammer om het te zeggen…… gebrek aan discipline. In dat geval kom je ook niet door de screening. Na een intensieve training (heel goed voorbereid) was 30 juni de operatie, die enorm is meegevallen. Weer een angst overwonnen. Ook het herstel viel uiteindelijk mee en zie nu het resultaat na een half jaar.

·       Begonnen op een gewicht van 149,7 kilo, zit ik vandaag op 112,5 kilo….. 37 kilo verlies. Dat zijn 148 pakjes boter, stel dat eens voor

·       Op nog 1 bloeddruk tablet na, zijn alle klachten weg en ben ik eigenlijk kerngezond

·       Mijn conditie is geweldig verbeterd en ik heb een geweldige motivatie om te blijven sporten (heb zelf al een stukje hard gelopen op de band, maar wegens aardbevingsgevaar moest ik stoppen)

·       Kan kleren aan van 25 jaar geleden

·       En een tomeloze energie, af en toe stuiter ik tot schrik van mijn vrouw door het huis heen

Zijn er geen minder vrolijke gevolgen? Jawel, maar hiervan zullen ook de meesten oplosbaar blijken te zijn.

Niet oplosbaar zijn:

·       Mijn neurotische pijnen als gevolg van mijn diabeet zijn. Dit is blijvend. Schrijnend hierbij is dat het aanbrengen van een of ander plaatje in de rug (helpt spectaculair) niet meer vergoed wordt omdat et daarvoor niet is ontwikkeld.

·       Mijn knie is kapot en blijft kapot

·       Het te veel aan huid om het lichaam, maar och, ik hoef geen verkering meer te zoeken en het is tot nu toe geen schort geworden

Al met al was het alles beslist waard en ben ik overtuigd, dat ik 10 jaar leven heb gekocht. Graag deel ik mijn ervaringen met andere potentiele kandidaten en help ik je bij je angst.  

2 Thoughts on “Dag 2016”

  • Bewondering voor je discipline wat betreft het afvallen en operatie. Ik zie je nog naar Schoneveld komen vlak na de operatie en goed om te zien dat het daadwerkelijk wat oplevert. Naast dat je natuurlijk weer een jonge god wordt ook je gezondheid zo in de lift is altijd fijn om te horen. gr. Mieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *