Dit keer heerlijk een onderwerp, waarop wij oudjes lustig onze frustraties kunnen botvieren. Oudjes? Nu ja ik ben een kind van de vijftiger jaren, waarin regels heel duidelijk waren. Ik weet wel, een hele boel van die regels mag je niet meer noemen, want dat is niet kindvriendelijk. Maar toch ik ben er mee opgegroeid en heb er m.i. geen trauma’s aan overgehouden.
Natuurlijk is er veel veranderd ook in de verhoudingen en dat is over het algemeen wel goed, maar toch zijn er m.i. een aantal uitgangspunten, die nooit veranderen en garant staan, dat er tenminste nog iets van terecht komt.
Waarom gebruik ik het woordje “iets”en niet “alles”, omdat ik ook wel weet, dat je invloed als ouder maar tot op zekere hoogte geldt en je er niet bij bent, als ze buitens huis zijn. Dat neemt niet weg, dat je wel een aantal condities kan scheppen, om de kans zo groot mogelijk te maken. Waarom kom ik op dit onderwerp. Wel, laatst was ik ergens, waar de bewoners bezig waren alle waardevolle spullen etc. van de tafels te verwijderen. Op mijn vraag waarom, werd geantwoord, dat ze visite kregen van mensen, die kinderen hadden, die nergens met hun handjes af konden blijven en niet gecorrigeerd werden.
Ik moest gelijk aan 40 jaar geleden denken, toen wij net als jong paar begonnen waren en tegen dit probleem opliepen. We hebben elkaar toen beloofd, dat wij dit nooit zouden doen en het een probleem van de bezoekers was, dat hun kinderen zich zouden gedragen. Als de ouders niet zouden ingrijpen, zouden wij dat wel doen, met alle mogelijke gevolgen van dien. Het leidde er wel toe, dat we ons hebben bezonnen, welke voorwaarden er voor nodig zijn om dit te bereiken. Te meer, nadat onze huisarts bij een probleempje met onze jongste zoon (toen 2 jaar) heel onomwonden zei: Die moet je kort houden ander wordt hij de baas.
Het antwoord was even simel als eenvoudig uit te voren en aan geen enkele tijd gekoppeld. Voor een aantal strakke en heldere regels in en je hoeft ze niet de verantwoorden. Zolang jij als ouder verantwoordelijk bent, mag jij dat ook bepalen.
ja is ja en nee is nee
Jij bepaalt en niet het kind
Respect is een primaire zaak
Spreek met 2 woorden etc.
Want zoals mijn vader al zei: “Weet je wanneer de ellende is begonnen? Toen meester niet meer meester genoemd werd maar Joop” En volgens mij had hij gelijk. Een laatste is, dat je nooit chantabel moet zijn t.a.v. dwingelandij van de kinderen. Hu ultieme wapen. Biedt er 2 maal weerstand aan (en dat is heel vervelend en je schaamt je de ogen uit je hoofd) en je hebt gewonnen.
Het is even bijten, maar je kunt je weer overal vertonen met je kind. Die zieltjes zijn echt niet zo teer als vele opvoedkundigen denken te weten. Want je weet het….. de kinderen van de schoenmaker lopen op blote voeten en dat soort zaken geldt overal.
Tenslotte voor de mensen die echt denken,dat mijn remedie was om de handjes even in de frituur te doen. Wat denk je zelf. Al geloof ik nog steeds in heel af en toe een corrigerende tik.

One Thought on “Is opvoeden zo moeilijk of wordt het moeilijk gemaakt?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *