Mensen vragen mij in deze tijden, wat ik mij wens en waar ik naar uit kijk. Vooral omdat je wereldje zo klein wordt. Heel lang heb ik niet verder dan een week vooruit durven kijken, omdat de toekomst heel onzeker is. Dan valt er ook niet veel te kijken in de toekomst. Maar natuurlijk heb ik wel wensen en heel voorzichtig zal ik er aan het eind van deze blog even op terug komen. Ik heb gewacht met me te melden totdat er meer zicht in de volgende stap is. Daarnaast heb ik voor mij doen heel hard geknokt en gewerkt om fit genoeg te zijn voor de volgende uitdaging. Het zijn de afgelopen periode stevige weken geweest, maar het resultaat is voel- en zichtbaar. We zijn deze week gestopt met het spoelen van de wond, want het lijkt erop, dat mede dankzij de geweldige zorg en begeleiding van de thuiszorg (Vitras) de wond net op tijd helemaal dicht is. Heerlijk om zonder verband en/of inleggers je te kunnen bewegen. Daarnaast heb ik zelf de verzorging, verwisseling etc., van de stoma geheel onder controle gekregen. Dus ben ook daar niet meer afhankelijk van derden. Hierdoor kan ik weer alle kleding aan en voel me weer een mens. Tel daar bij op dat de HB waarde van het bloed gestegen naar 7.5 (is 4.6 geweest) en het feit, dat ik weer zelf wat boodschappen kan doen, en je bent weer onder de mensen.
Dit alles heeft er toe geleid, dat er groen licht is gegeven voor de volgende operatie. Blij waren we met het feit, dat de MRI geen nieuwe uitzaaiingen aan het licht heeft gebracht en de tumors minimaal zijn gegroeid. Dus mandag gaat het gebeuren, al zie ik er, na al mijn ervaringen wel meer tegen op. Om eerlijk te zijn, ben ik dit maal gewoon bang. De bedoeling is, dat ze de tumoren met een kijk operatie gaan verwijderen, met behulp van een robot. Het is normaal dat ze je na afloop een nachtje op de IC houden, maar dan wordt je ook goed in de gaten gehouden.
Mocht alles goed verlopen, dan breekt de periode van herstellen aan en ik realiseer me, dat het nog een lange weg is. Ook moet ik nog van de plaskatheder af. Maar dat komt wel.
Het is dan ook zo, dat ik mij op 2 zaken richt om me te motiveren hard te werken. Stel, dat het mogelijk is, dat ik over een jaar in het vliegtuig zit naar een van de Canarische eilanden. En nog vel belangrijker, dat we eind dit jaar de lunch kunnen houden, n.a.v. het verkregen lintje om ook alle dierbaren te bedanken. Maar dit is allemaal wish full thinking, die ik mij heel voorzichtig permiteer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *