Ik zit al een tijdje te dubben of ik deze blog zal schrijven, en dat heeft een paar redenen:

  • Het kan zijn, dat ik bij dierbare oud collega’s wonden open scheur, wat ik zou betreuren.
  • Er mensen zijn uit mijn kennissen kring, die zakelijke verschil van inzicht niet kunnen scheiden van persoonlijke verhoudingen en ik derhalve verlies

Maar dit houdend tegen het doel, wat ik wil dienen en de grote verbazing die het onderwerp bij mij veroorzaakt, maakt dat ik het aan de orde stel.

In de historie van ouderen partijen in de Nederlandse politiek, is het meer gewoonte dan uitzondering, dat er altijd hommeles is. Ik zelf wijt dat aan het feit, dat uitgespeelde ego’s nog steeds eerste viool willen spelen. Dit is de afgelopen jaren ook bij 50+ gebeurd. Iedereen heeft (pijnlijk genoeg, want ze moeten een belangrijke groep vertegenwoordigen)  gesmuld van alles, wat zich daar afspeelde.

Maar, “Eureka”, Jan Nagel heeft de oplossing gevonden. De huidige directeur van de ANBO wordt de nieuwe lijsttrekker. Die moet er een rustige homogene ploeg van maken. Op dat moment zakte (figuurlijk) mijn broek af. Ik was verbaasd om niet te zeggen verbijsterd.

Waarom? Nu google maar eens op een aantal steekwoorden over zo’n 5 jaar geleden ( ANBO, Onrust, ledenverlies etc.)

Het gevolg is een stortvloed van artikelen uit kranten etc. over de grote onrust binnen de vereniging.

Zaken, die mij zijn bijgebleven, zonder in detail te treden:

  • Een groot aantal lokale verenigingen scheidde zich af
  • Een ledenverlies van 10.000en
  • Ellende in de ledenraad
  • Een groot personeel verloop
  • Ontslagzaken
  • Veel goedwillende oudere vrijwilligers voelden zich geïntimideerd.

Over het laatste kan ik uit eigen ervaring vertellen, dat men heel snel met dreigementen voor rechtszaken was, als je een afwijkende mening ten toon spreidde. Zo’n brief aan mij gericht, heb ik nog in bezit.

Degene die op dat moment verantwoordelijk was voor de organisatie moet nu van 50+ een eensgezinde club zonder ruzies maken. Dus is het niet vreemd, dat het bij mij tot verbazing leidt. Verbijsterd ben ik over het feit, dat er geen enkele redactie van actualiteit rubrieken of talk show de beoogde lijsttrekker hiermee in allerlei optredens heeft geconfronteerd. Wordt er wel aan voorbereiding research gedaan?

Om een bekende reclamespreuk te gebruiken “Het collectieve geheugen in Nederland schijnt korter te zijn, dan dat van een Tonijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *