De laatste blog van het jaar is vaak een meer persoonlijk verhaal. Hoe is het verlopen en natuurlijk ook in beschouwing naar de algemene ontwikkelingen.

En hoe sta je er nu voor. Als ik, met wat ik nu weet, een voorspelling had moeten doen, dan had iedereen me voor toen gek verklaard, want de praktijk heeft met vele procenten de fantasie van menigeen overtroffen. Neem dan ook het gezegde “Regeren is vooruitzien”, mee, “alleen niemand heeft ooit gezegd hoever je vooruit moet zien”, waarschijnlijk 3 dagen en de verwarring is compleet.

Even in gedachten meenemen naar een jaar geleden, zowel maatschappelijk, als persoonlijk en met het eerste beginnen we:

  1. In januari viel het kabinet over de toeslag affaire, (mede door het korte geheugen van Rutte) en was het demissionair
  2. Er zou stevig worden gewerkt om de slachtoffers te compenseren van de toeslagen affaire
  3. Eindelijk zou er werk gemaakt worden van de gevolgen van de aardbevingen in Groningen
  4. We stonden aan het begin van de bevrijding van de pandemie, want de eerste vaccins kwamen op de markt
  5. Investeren in de zorg, zodat er voldoende personeel zou zijn
  6. Eind van het jaar zou alles weer kunnen en bestond de 1.5 meter maatschappij niet meer
  7. Er zou een nieuwe politieke, transparante cultuur worden ontwikkeld, met o.a. een regeer akkoord op hoofdlijnen
  8. Er zou o.a. daadkrachtig beleid worden ontwikkeld t.a.v. het klimaat, inclusief de co2 problematiek en op gebied van criminaliteit
  9. Iedereen heeft recht op een woning

Dit zijn nog maar een paar punten op hoofdlijnen, meer en detail, zou tot een eindeloze lijst zorgen, dus beperk ik me tot dit. Wat is van de voorspellingen en voornemens terecht gekomen?  We gaan ze punt voor punt even langs:

  1. Het kabinet is nog steeds demissionair, alleen met allemaal nieuwe gezichten. Een aantal hebben zelfs in demissionair toestand het niet overleefd of trok aan zijn/haar stutten
  2. Heel veel slachtoffers van de toeslagaffaire zijn nog steeds niet gecompenseerd en hun aantal groeit nog steeds, ook komen er al meer kleine affaires aan het licht. Nieuw is de ramp met uit huis plaatsingen. Als het woord al niet heel lang bestond, zou “sorry” het woord van het jaar moeten zijn.
  3. Aardbevingen….Groningen? We vinden telkens nieuwe redenen om de betalingen uit te stellen. Volgens mij houden ze in de kabinetsvergaderingen een tombola, wie nu weer een keer deemoedig naar het hoge noorden mag gaan om te zeggen hoe erg het is.
  4. De pandemie, wat moet ik er over zeggen. We zijn drie prikken later en verder is niets veranderd, elke keer te laat reageren en zonder visie. Een groot probleem is o.a. dat de eindverantwoordelijke, hoe hard hij ook werkt, het liefst alles alleen doet, ook samenwerken. En dan schiet het niet op.
  5. We hebben nu minder bezetting in de zorg dan ooit. Over de redenen zullen we het maar niet hebben.
  6. We begonnen met een lock down en we eindigen met een lock down en er is nog steeds geen goed lange termijn plan. De meeste maatregelen worden in paniek genomen en zijn niet onderbouwd. Bij alles wat verkeerd uitpakt wordt verwezen naar het OMT, want die had het toch geadviseerd.
  7. Een nieuwe transparante cultuur in de politiek, nou oordeel zelf maar:
    1. Meer achterkamertjes dan ooit
    2. Schimmige afspraken
    3. Het heeft nog nooit zo lang geduurd
    4. Oude wijn in nieuwe zakken
  8. Daadkrachtig beleid op diverse gebieden, het ene na het andere voorstel om dit te realiserenwordt afgeschoten. Verder een verwijzingscultuur naar de schuldigen, zonder iets actiefs te doen. Het ligt aan de boeren, industrie, etc. En de politie onderdelen gaan rollebollend over straat, terwijl de normale diender geheel uitgewoond raakt.
  9. Er zijn er constant redenen om niet te bouwen, terwijl half Nederland leeg staat van de kantoorpanden en de huisjesmelkers niet echt aangepakt worden.

Als je dit leest, wordt je er alleen maar heel verdrietig van. Te meer, dat er nog een laatste troef in de zakken van het kabinet zit. Als je iets helemaal niet meer kunt verdedigen, geef je de gemeentes de schuld, dat ze de overgedragen taken niet goed hebben uitgevoerd. We hebben immers gedecentraliseerd om zaken dichter bij de burger te brengen. Maar vergeten er bij te vertellen, dat zij het met minstens 40% minder geld moeten doen en direct resultaat moeten hebben. Maar, veranderen etc. kost tijd, vooral als het ingrijpend is. Daarnaast vertonen gemeentes kopieergedrag. Kijk naar handelen in veel gevallen bij bijstandsuitkeringen. Je kan het soms zo de bijstand relletjes zo op de toeslagenwet leggen.

Er is een geheel andere bemanning nodig in het kabinet, inmiddels hebben 6 bewindslieden aangekondigd niet in een volgend kabinet terug te komen. Maar dat zijn juist diegenen, die gewoon hun werk deden. Maar op wie je zit te wachten, dat ze afhaken, gebeurt niet.

Dus zit heel Nederland te klagen over de overheid, maar…elk land krijgt de regering, die het verdiend. O.a. 23% heeft op de partij van Rutte gestemd, maar wie ik ook spreek…die heeft dat niet gedaan. Waar zitten die stemmers dan, want daardoor verandert er niets!

Dan even naar de persoonlijke ontwikkelingen, want ook daar was het heftig met ontwikkelingen, die ik niet had verwacht. Positief is, dat ik de leeftijd van 70 heb gehaald. Dat had ik eind 2018 niet verwacht en persoonlijk ben ik het jaar qua gezondheid goed doorgekomen. Wel wat corona kilo’s er bij en de neuropatische pijnen worden langzaam maar zeker wat erger. Maar met beiden kun je 100 worden. Inmiddels nog alleen halfjaarlijks onderzoek of de kanker weg blijft. In maart wordt het weer spannend. Toch vond mr. Murphy, dat wij als gezin niet genoeg op ons bordje hadden gehad. Alleen was nu moeder de vrouw aan de beurt, kort op een rijtje:

  • Geheugen onderzoek geeft aan, dat er iets niet goed is, maar te vroeg voor definitieve diagnose
  • Een hersen infarct in augustus
  • Gevolgd door een lithium vergiftiging
  • Nu de dampen optrekken, blijkt er toch aanzienlijke schade te zijn
  • Tenslotte ook nog een darm traject, omdat er bloed in ontlasting zat

Hier wordt het dan ook nooit meer zoals het was, maar we gaan door. Een hoogtepunt voor mezelf vond ik het verschijnen van mijn tweede boek, met o.a. al mijn blogs. En als ik nu maar gezond mag blijven, dan komt er wellicht een derde boek. Want er is stof tot schrijven genoeg.

Een ieder een goed uiteinde en begin…. En o, ja, doe geen voorspellingen, want die zijn bij voorbaat gedoemd te mislukken!

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *